اخبار

سکوت و آرامش، ارمغان پرواز در آسمان بی‌کران (فاطمه نوری)

 

سکوت و آرامش، ارمغان پرواز در آسمان بی‌کران (فاطمه نوری)

 

 

گفت‌وگو ـ مرضیه اینانلو: پرواز واژه‌ای است که تا سالیان دور، برای بشر رویایی بیش نبود، رویایی که بتوانی حتی برای چند لحظه‌ی کوتاه همچون پرنده‌ها در آبی آسمان اوج بگیری و حس پرواز را تجربه کنی. اما تلاش‌های برادران رایت ثابت کرد که حتی اگر تحقق رویایی وابسته به آسمان باشد، باز هم دور از دسترس نخواهد بود.
با اختراع هواپیماهای اولیه این رویا تا حدی حاصل شد اما باز هم انسان به آن راضی نبود و سعی داشت تا می‌تواند ابزار و تجهیزات لازمه را کاهش داده و سبکبال‌تر و آزادتر در آسمان پرواز کند. از این‌رو طی سالیان مختلف، روش‌ها و ورزش‌های متفاوتی برای نزدیک شدن به رویای پرواز واقعی به وجود آورد. پاراگلایدر از جمله آن ورزش‌هاست. ورزشی مهیج که شاید تجربه یک بار امتحان آن باعث شود که دیگر راضی به این زمین خاکی نباشی و تنها بخواهی در آسمان‌ها سیر کنی. فاطمه نوری یکی از پرنده‌های (ورزشکار پاراگلایدر) جوان استان قزوین است که در جشنواره‌ی مسابقات هدف‌زنی پاراگلایدر که در سایت پروازی زریوار مریوان برگزار شد، توانست با دو فرود موفق مقام اول را به دست آورده و شیرینی پروازش را با این مقام دوچندان کند.
 چطور با ورزش پاراگلایدر آشنا شدید؟
ـ من از دوران کودکی با ورزش آشنا بوده و رشته‌های مختلفی را تجربه کرده‌ام. ورزش اصلی‌ام اسکیت بود و سپس در رشته‌های دوچرخه‌سواری و اسکیت به مربیگری و داوری پرداختم و به طور مرتب با سازمان تربیت‌بدنی استان در ارتباط بودم تا اینکه با گروه کوهنوردی کاسپین آشنا شدم و تقریبا هر هفته برنامه‌ی کوهپیمایی داشتیم. از آنجا که دانشگاه محل تحصیلم در مقطع کارشناسی ارشد در تهران در مجاورت سایت پروازی شهران در منطقه‌ی جنت‌آباد تهران بود، هر روز شاهد پرواز دختران و پسران جوان بر فراز آسمان بودم و دوست داشتم خودم نیز یک روز این حس را تجربه کنم. وقتی در یکی از برنامه‌های کوهپیمایی رویایم را مطرح کردم یکی از خانم‌های همراه که اتفاقا نایب رئیس هیات ورزش‌های هوایی استان بود، سایت پروازی و فعالیت‌های هیات قزوین را به من معرفی کرد و من نیز آموزش مقدماتی را از قزوین آغاز کردم.
 آموزش پاراگلایدر در قالب چه دوره‌هایی برگزار می‌شود؟
ـ ابتدا دوره‌ی مقدماتی است که پس از سپری کردن آن ورزشکار به خلبان سولو تبدیل شده و می‌تواند به تنهایی و مستقل پرواز کند. این دوره شامل دو جلسه‌ی تئوری برای آشنایی با وسایل و تجهیزات و آسمان است.
سپس شش جلسه تمرینات زمینی (چترکشی) برگزار می‌شود تا ورزشکار فشار باد زیر بال‌ها را احساس کند.
در ادامه پروازهای کوتاه از سایت پروازی تپه کوتاه انجام می‌شود تا جایی که فقط پرنده تا چهار متر ارتفاع اوج گرفته و سریع می‌نشیند. پس از چند پرواز کوتاه، سه پرواز بلند در سایت انجام می‌شود که ارتفاع سایت قزوین 4 هزار متر است. پس از طی کردن موفقیت‌آمیز تمام مراحل ورزشکار به عنوان خلبان مستقل پرواز می‌کند اما باید همیشه تحت نظارت یک مربی باشد و بدون اجازه‌ی مربی حق پرواز ندارد.
پس از دوره‌ی مقدماتی، دوره‌های نوایس، متوسطه، پیشرفته و امنیت پرواز برگزار می‌شود که دوره‌ی امنیت پرواز در ایران برقرار نیست و باید در کشور ترکیه آموزش دید.
 تهیه‌ی تجهیزات بر عهده‌ی خود پرنده است؟
ـ از ابتدای دوره‌ی آموزشی مقدماتی تا تبدیل شدن به خلبان مستقل، تمام تجهیزات از طریق هیات ورزش‌های هوایی و مربی در اختیار ورزشکاران قرار داده می‌شود. اما پس از طی کردن این دوره اگر پرنده بخواهد مراحل بعدی را طی کند و یا پروازهای متعدد انجام دهد باید تجهیزات را شخصا خریداری کند. متاسفانه این وسایل بسیار گران هستند و همین امر باعث شده تا بسیاری از خانم‌هایی که در قزوین آموزش دیده‌اند، این رشته را کنار بگذارند زیرا توانایی تامین این هزینه‌ها را نداشتند.
 مسابقات این رشته‌ی ورزشی به چه صورت برگزار می‌شود؟
ـ این مسابقات به صورت جشنواره در سایت‌های مختلف پروازی سطح کشور برگزار می‌شود. انجمن ورزش‌های هوایی برای امسال شش جشنواره تدارک دیده است که سه تای آنها در سایت‌های مینودشت، رامیان و زریوار کردستان برگزار شده و جشنواره بعدی نیز در گردنه‌ی رخ اصفهان برگزار خواهد شد.
 منظور از مسابقات هدف‌زنی در پاراگلایدر چیست؟
ـ در این مسابقات هدفی را که مانند سیبل دارت می‌باشد در مقیاسی وسیع در بخش فرود سایت پروازی پهن می‌کنند. هر پرنده باید سه پرواز انجام دهد و حداقل در دو پرواز روی هدف تعیین شده فرود بیاید و زمان پرواز تاثیری در امتیازات پرنده ندارد. پرنده‌های زیادی از شهرهای مختلف کشور حضور داشتند اما من توانستم در اولین حضورم در مسابقات با داشتن دو فرود موفق روی هدف مقام اول را کسب نمایم.
 هنگام پرواز در آسمان چه احساسی دارید؟
ـ وقتی فردی یک بار طعم پرواز و آسمان را بچشد، سخت می‌تواند آن را کنار بگذارد. سکوت و آرامش خاص و زیبایی در پرواز وجود دارد و یک حس تنهایی منحصر به فرد که شاید تنها بتوان آن را در آسمان تجربه کرد.
وقتی از زمین فاصله می‌گیری و از آن بالا به شهر نگاه می‌کنی همه چیز کوچک و بی‌ارزش به نظر می‌رسد و قدرت خدا بیشتر برای انسان تداعی می‌شود.
 این ورزش قطعا خطراتی نیز به دنبال دارد؟
ـ مسلما این ورزش برای افرادی که مشکل بیماری قلبی و یا ترس از ارتفاع دارند، بدون خطر نخواهد بود. تا زمانی که تمام نکات ایمنی در پرواز رعایت شود و نظارت دائمی مربی بر پرواز وجود داشته باشد، خطر خاصی متوجه پرنده نیست. شاید این خطرات در مراحل حرفه‌ای‌تر بیشتر باشد زیرا پرنده‌های حرفه‌ای از بال‌های باکلاس‌بندی استفاده می‌کنند. هر چه بال‌ها کلاس بالاتری داشته باشند، سرعت و انعطاف‌پذیری آنها در انجام حرکات نمایشی بیشتر اما در عین حال ایمنی کمتری دارند و تنها سی درصد کنترل پرواز باخلبان است اما اگر در شرایطی بال از پرواز خارج شود، چتر کمکی به نجات پرنده خواهد آمد.
 قزوین دارای چند سایت پروازی می‌باشد؟
ـ در حال حاضر یک سایت پروازی به نام آسمان آبی در منطقه‌ی باراجین و یک سایت دیگر در شهرستان آبیک وجود دارد. سایت آبیک یک سایت تپه کوتاه است که فقط برای دوره‌های آموزشی مقدماتی می‌توان از آن استفاده کرد و شرایط پرواز حرفه‌ای را ندارد. سایت آسمان آبی، سایتی برای پروازهای بلند است. اما این سایت هم شرایط صددرصد مطلوبی برای پرواز ندارد. از آنجا که قزوین در مجاورت شهر منجیل قرار دارد متاثر از بادهای منجیل است و فقط می‌توان در فصل‌های بهار و تابستان پرواز موفقی انجام داد. از طرف دیگر محل فرود سایت آسمان آبی، زمین زراعی و مخصوص شخم است که گاهی مشکلاتی را برای پرنده و کشاورز ایجاد می‌کند.
 برای داشتن یک پرواز موفق چه فاکتورهایی باید رعایت شود؟
ـ مهمترین عامل رعایت نکات ایمنی و استفاده از بی‌سیم حتی توسط حرفه‌ای‌ترین پرنده‌ها است تا بتوانند هر لحظه شرایط جوی و فرود خود را با مربی هماهنگ کنند. عامل دیگر برخورداری از شرایط جوی مناسب است. سرعت باید باید کمتر از 15 کیلومتر در ساعت و بادی یکنواخت باشد. اما اصلی‌ترین فاکتور، نداشتن استرس و درگیری ذهنی می‌باشد زیرا گاهی شرایطی به وجود می‌آید که پرنده باید در عرض چند ثانیه تصمیم گرفته و یا فرود اضطراری را کنترل نماید. لذا پرنده باید ذهنی فعال و راحت داشته باشد در غیر این صورت نباید پرواز کند.
 چه برنامه‌ای برای آینده پروازی خود دارید؟
ـ وقتی پرواز را شروع کردم مهمترین هدفم انجام سفرهای پروازی بود. دوست دارم پرواز را در هر منطقه‌ای از ایران که سایت پروازی مناسبی دارد تجربه کنم و پس از آن به پرواز در کشورهای دیگر فکر می‌کنم که اولویت اولم ترکیه و بعد نپال است. داشتن پروازهای اکتشافی را به مربیگری ترجیح می‌دهم زیرا مربیگری مسئولیت زیادی داشته و نیازمند این است که مربی چه از لحاظ دانش تئوریک و چه از نظر فنی هر لحظه در حال ارتقای سطح خود باشد.
 در ورزش‌های هوایی قزوین چه مشکلاتی وجود دارد؟
ـ در قزوین به دلیل وجود مشکلات مالی و همچنین مشکلاتی که قبلا در خصوص سایت پروازی عنوان کردم، اینگونه ورزش‌ها خیلی فعال نیستند زیرا متقاضی زیادی وجود ندارد و دوره‌ها هر چند وقت یک بار برگزار می‌شوند.
این دلایل باعث می‌شود تا مربی ثابتی وجود نداشته باشد تا سایت را همیشه فعال نگه داشته و شرایط منطقه را برای پرنده کنترل کند. در سایت تهران مربیانی هستند که کارشان فقط مربیگری است و در تمام روزهای سال در سایت حضور دارند. سایت نیز تجهیزات و امکانات زیادی را برای پرنده‌ها در هر سطحی که باشند فراهم می‌آورد اما متاسفانه در قزوین این شرایط وجود ندارد.


 

منبع : روزنامه ولایت قزوین

تصویر: سایت flytime خانم افتخاری